Je hebt je aangepast. Aan het weer, aan situaties, aan de blikken van anderen. En al die tijd heb je gedaan alsof het oké was.
Maar je merkt dat je leven kleiner wordt. Stiller. Meer om alopecia heen gebouwd. De wind. De foto. De spiegel. Het feestje dat je afzegt. De opmerking die je al drie dagen meesjouwt.
Dat is niet wie jij bent. En je weet het.